Akademia zmierzchu. Ciemny płomień

Tylko najbardziej godnym magom królestwa Astry wolno ze swojej iskry rozpalić płomień. Mnie, córce jasnych magów, ten zaszczyt był przeznaczony od urodzenia. Ale… mój płomień okazał się ciemniejszy niż bezksiężycowa noc. Czarne zaklęcia? Dla mnie brzmiało to jak wyrok. Córka lorda, narzeczona strażnika? Teraz jestem — wyrzutkiem, bezrodną przybyszka. Nikt mnie nie ochroni, nie uratuje przed tymi, którzy pragną mojej śmierci — też. Czy zdołam przeżyć na wydziale ciemnych magów? Wątpliwe. Ale nie mam wyboru.