Undina

Jak to jest kochać, nie mając duszy?
Rycerz Huldbrand w samotnej chatce głęboko w lesie spotyka rybaka i jego żonę. Przedstawiają mu swoją przybraną córkę - blondynkę o niebieskich oczach, piękną Undinę. Huldbrand natychmiast się w niej zakochuje, zapominając o obietnicy małżeństwa z lady Bertaldą.
Undina przyznaje, że nie jest człowiekiem, lecz duchem wody. Ale to nie powstrzymuje Huldbranda, który żeni się z nią, zabierając do swojego zamku. Stopniowo Undina uświadamia sobie, że jej istota nie może być ukryta przed plotkami wielu ludzi. Zauważa też przyciąganie między Huldbrandem a Bertaldą.
Undina będzie musiała wybrać między ludzkim smutkiem wynikającym z wygasłej miłości a wiecznym wędrowaniem wolnego wodnego ducha.