Czerwone i czarne

Zwykły przypadek z kroniki kryminalnej, leżący u podstaw powieści, stał się w rękach subtelnego psychologa i błyskotliwego stylisty ludzkiej natury dramatem najwyższego napięcia i jednocześnie badaniem społecznym. Juliusz Sorel – ambitny i zdolny młody człowiek – przeżył zarówno romantyczne zakochanie, jak i burzliwą namiętność, której nie potrafił się oprzeć i za którą zapłacił życiem.
Szczyt twórczości pisarza. Wielka powieść Stendhala – to przede wszystkim pomnik Miłości Kobiecej. „Czerwone” – to miłość, „czarne” – to śmierć. Nigdy się nie mieszają, ale z jakiegoś powodu zawsze sąsiadują. Prawda, którą Stendhal dodatkowo potwierdził.