Opowieść o siedmiu powieszonych

Leonid Andrejew – jeden z najjaśniejszych pisarzy Srebrnej Ery. W młodości cierpiał z powodu braku pieniędzy i nawet głodował. A wszystko, co się dzieje z pisarzami, w ten czy inny sposób odzwierciedla się w ich twórczości. Andrejew – jak Lovecraft. Tylko bez Cthulhu. Straszliwych bohaterów z powodzeniem zastępują… Kto by pomyślał? Tak, sami ludzie, którzy bywają gorsi niż jakiekolwiek potwory. 

W zbiorze znajdują się utwory, w których człowiek staje się zakładnikiem sytuacji, losu. Ścisk nie ustępuje, zmuszając bohaterów do cierpienia z powodu nienawiści, gniewu, bezsilności. Na szalach życie i śmierć, rozsądek słabnie, a z głębin świadomości wyłaniają się przerażające, nieprzyjemne rzeczy. Ciemność gęstnieje – i albo pochłonie człowieka, albo da mu wyjście na nowy poziom świadomości. Ale czy ludzki umysł poradzi sobie z tym „odnowieniem”? Książka jest polecana wszystkim, którzy interesują się psychologią osobowości i współczują bohaterom.

W książce znajdują się opowiadania „Milczenie”, „Brak przebaczenia”, „Ciemność”, „Myśl”, „Duchy”, „Zasady dobra” i „Walizki”, a także powieści „Życie Wasilija Fiwiejskiego” i „Opowieść o siedmiu powieszonych”.