Saša i Żenia to najlepsi przyjaciele od dzieciństwa: razem w szkole, na treningach i przez całe weekendy. Pewnego dnia w ich życiu pojawia się dziewczyna z przystanku. Saša i Żenia obaj ją zauważają, ale żaden z nich nie ma odwagi, by podejść. Te wzroki wymieniające się skrycie mogłyby trwać dalej, ale nieznajoma z każdym dniem wygląda coraz mroczniej, a potem całkowicie znika. Po pewnym czasie przyjaciele spotykają dziewczynę w metrze — pobitą, brudną, z nieprzeniknionym wzrokiem. Saša i Żenia pomagają jej, prowadzą do siebie i poznają jej straszną tajemnicę. Teraz są jedynymi, którym Wasilisa, nieznajoma z przystanku, może zaufać, w których może znaleźć wsparcie i ciepło. Wasilisa zostaje w mieszkaniu Sašy, ponieważ on mieszka sam, porzucony przez swoją rodzinę. Żenia znosi tyrana ojca i obojętność matki. Ale kiedy są razem, świat się zmienia: nie ma już przeszłych traum, brutalności i obojętności. Saša, Żenia i Wasilisa zbierają się po szkolnym absolwentów i spędzają cały wolny czas razem: uczą się, pomagają sobie nawzajem i rozmawiają ze sobą. Szybko dorastają, a im starsi się stają, tym wyraźniej widać: ich relacje to nie tylko przyjaźń. Saša, Żenia i Wasilisa są związani, i muszą chronić swoją więź przed przesądami i złośliwościami zewnętrznego świata. Czy będą w stanie pokonać wszystkie przeszkody, nie gubiąc siebie i swoich uczuć? Czy społeczeństwo zaakceptuje ich takimi, jakimi są — młodymi, jaskrawymi i kochającymi? Jana Tkaczowa to autorka epickiej fantazyjnej dylogii „Bogowie jak ludzie”. Tym razem pisze nie o wymyślonym, lecz o realnym świecie i historii miłości trojga dorosłych ludzi. Każdy z bohaterów niesie ze sobą ciężar, który dla wielu wydaje się nie do uniesienia. Ale Saša, Żenia i Wasilisa znajdują siłę do tego wyzwania w wsparciu i zaufaniu do siebie nawzajem.