Sasha i Żenia to najlepsi przyjaciele od dzieciństwa: razem w szkole, na treningach i przez całe weekendy. Pewnego dnia w ich życiu pojawia się dziewczyna z przystanku. Sasha i Żenia obaj ją zauważają, ale żaden z nich nie ma odwagi podejść. Te ukradkowe spojrzenia mogłyby trwać dalej, ale nieznajoma z każdym dniem wygląda coraz bardziej ponuro, a potem całkowicie znika. Po czasie przyjaciele spotykają dziewczynę w metrze – pobitą, brudną, z nieprzeniknionym wzrokiem. Sasha i Żenia jej pomagają, zabierają do siebie i poznają jej straszną tajemnicę. Teraz są jedynymi, którym Wasilisa, nieznajoma z przystanku, może zaufać, w kim może znaleźć wsparcie i ciepło. Wasilisa zostaje w mieszkaniu Sashy, ponieważ on mieszka sam, porzucony przez swoją rodzinę. Żenia znosi tyrana ojca i obojętność matki. Ale gdy są razem, świat się zmienia: nie ma już przeszłych ran, okrucieństw i obojętności. Sasha, Żenia i Wasilisa zjeżdżają się po maturze i spędzają ze sobą cały wolny czas: uczą się, pomagają sobie nawzajem i rozmawiają szczerze. Szybko dorastają, a im starsi się stają, tym wyraźniej widać: ich relacja to nie tylko przyjaźń. Sasha, Żenia i Wasilisa są ze sobą związani i muszą chronić swoją więź przed uprzedzeniami i złością zewnętrznego świata. Czy uda im się pokonać wszystkie przeszkody, nie tracąc siebie i swoich uczuć? Czy społeczeństwo zaakceptuje ich takimi, jakimi są – młodymi, żywymi i kochającymi? Jana Tkaczowa to autorka epickiej fantastycznej dylogii „Bogowie jak ludzie”. Tym razem pisze nie o wymyślonym, ale o realnym świecie i historii miłości trzech dorosłych ludzi. Każdy z bohaterów nosi na sobie ciężar, który wielu wydaje się nie do uniesienia. Ale Sasha, Żenia i Wasilisa znajdują siłę na tę próbę w wsparciu i zaufaniu do siebie nawzajem.