Historia tragicznej miłości dwóch dzikich serc — jedno z najpopularniejszych i najbardziej rozpoznawalnych dzieł w europejskiej literaturze XIX wieku. Chociaż zakończenie historii jest ponure, a bohaterowie mają wiele wad, powieść wciąż znajduje swoich czytelników, wciągając ich w wir wydarzeń i pokazując, jak wielowarstwowa i pochłaniająca może być miłość… na granicy szaleństwa.
Burze w oparach były wielokrotnie ekranizowane, a odniesienia do fabuły można znaleźć w wielu dziełach o destrukcyjnej pasji.
Miłość na tle mrocznych wrzosowisk prowadzi do obłędu i śmierci bohaterów. Wściekłość, bunt i przywiązanie zlały się w ich życiu w jedność.
Uczucia dzikiego przybranego brata względem przyrodniej siostry nie poddają się ani logice, ani moralności, nie mają nad nimi władzy ani ludzka siła, ani zły los, ani nawet śmierć.
Emocje, które całkowicie pochłonęły swojego właściciela i złamały niejedno życie, przeraziły człowieka epoki wiktoriańskiej, ale następne pokolenia czytelników po prostu oczarowały.
Ten powieść można kochać i można nienawidzić. Jedno jest pewne — trudno pozostać obojętnym wobec niej.