Pragnienie życia bez końca

Charakter. Siła. Geniusz. Tak charakteryzują przyjaciele, bliscy i koledzy wybitnego radzieckiego i rosyjskiego aktora teatru i kina – Siergieja Kołtakowa (1955 – 2020), człowieka, który nie tylko swoją grą, ale także wewnętrznym światem oświetlał wszystkich, z którymi spotykał się chociaż raz, oraz wszystko, co go otaczało. Każde jego pojawienie się, czy to na scenie, czy w kadrze – to zawsze wydarzenie, kulturowy szok. Lustro dla bohatera, Mama nie płacz, Katarzyna, Związek ratunkowy, Bracia Karamazow – i wiele innych teatralnych i filmowych prac, w których aktor ujawnił światu swojego geniusza. Grał u kultowych reżyserów – Głeba Panfiłowa, Władimira Chotinienki, Siergieja Ursuliaka, Pawła Łungina, Jurija Moroza. Jego postaci są niemożliwe do zapomnienia – jaskrawe obrazy i precyzyjne trafienie w typ pozostają na długo w pamięci. Pragnienie życia bez końca – unikalny zbiór twórczego dziedzictwa wielkiego mistrza, który wirtuozersko opanował nie tylko sztukę wcielania się, ale także posiadał dar literacki i artystyczny. Do książki weszły prozatorskie i poetyckie utwory Siergieja Kołtakowa, a także obrazy namalowane przez niego. Jak słusznie zauważył w przedmowie Dmitrij Bykow... obecność geniusza w życiu – to ważny jego składnik, bez geniuszy nie jest znośnie nudno, ich błędy są cenniejsze niż cudza słuszność, ich przypuszczenia nigdy nie są amatorskie, bo geniusze skądś znają istotę rzeczy.... A Siergiej Kołtakow – to zdecydowanie geniusz.