Przepisy na szczęście

Często nie zauważamy, że szczęście tkwi w prostych rzeczach. Ważne, aby były osoby, z którymi można podzielić się swoim szczęściem i nieszczęściem, pomóc komuś, wesprzeć lub wręcz przeciwnie, aby była osoba, która was wesprze.
"Przepisy, którymi chcę się z wami podzielić,... znajduję w labiryntach swojej pamięci - ile czego wziąć, położyć, zagnieść, ile gotować i smażyć - wszystko z pamięci. A wy już z waszego doświadczenia dodawajcie i ulepszajcie moje przepisy. A wiersze i opowiadania - dla nastroju. Jest w nich trochę smutku, a więcej radości. Jak w przepisach na sól i cukier. Kto jak woli.
Najważniejsze - żeby było to, co najważniejsze dla szczęścia - kogo karmić i czym karmić. Przecież jeśli jest kogo karmić - to znaczy, że nie jesteście samotni, nie w sensie zamężna-niezamężna, dzieci pełen dom czy ich brak. A w sensie - jest kogo posadzić naprzeciwko siebie przy stole, postawić drugi talerz, a potem dolewać-dolewać. Choćby przyjaciółce, choćby sąsiadce, choćby dalszej czy bliższej rodzinie. Przecież w pojedynkę nie jest ciekawie jeść, prawda? Trzeba, żeby się najedli, a potem jeszcze poprosili i pochwalili.
Generalnie, mam nadzieję, że będziemy sobie nawzajem potrzebni.
Jestem z wami sercem i duszą".
Larisa Rubalska

Czytaj więcej

Autor: Лариса Рубальская

Wydawnictwo: Eksmo

Seria: Poezja - Wydania okolicznościowe

Ograniczenia wiekowe: 16+

Rok wydania: 2020

ISBN: 9785041091590

Liczba stron: 512

Rozmiar: 210x135x32 mm

Typ osłony: Hard

Waga: 486 g

ID: 382882

Często nie zauważamy, że szczęście tkwi w prostych rzeczach. Ważne, aby były osoby, z którymi można podzielić się swoim szczęściem i nieszczęściem, pomóc komuś, wesprzeć lub wręcz przeciwnie, aby była osoba, która was wesprze.
"Przepisy, którymi chcę się z wami podzielić, znajduję w labiryntach swojej pamięci - ile czego wziąć, położyć, zagnieść, ile gotować i smażyć - wszystko z pamięci. A wy już z waszego doświadczenia dodawajcie i ulepszajcie moje przepisy. A wiersze i opowiadania - dla nastroju. Jest w nich trochę smutku, a więcej radości. Jak w przepisach na sól i cukier. Kto jak woli.
Najważniejsze - żeby było to, co najważniejsze dla szczęścia - kogo karmić i czym karmić. Przecież jeśli jest kogo karmić - to znaczy, że nie jesteście samotni, nie w sensie zamężna-niezamężna, dzieci pełen dom czy ich brak. A w sensie - jest kogo posadzić naprzeciwko siebie przy stole, postawić drugi talerz, a potem dolewać-dolewać. Choćby przyjaciółce, choćby sąsiadce, choćby dalszej czy bliższej rodzinie. Przecież w pojedynkę nie jest ciekawie jeść, prawda? Trzeba, żeby się najedli, a potem jeszcze poprosili i pochwalili.
Generalnie, mam nadzieję, że będziemy sobie nawzajem potrzebni.
Jestem z wami sercem i duszą".
Larisa Rubalska