Z białych jabłoni dym

"Ostatni poeta wsi" i śpiewak "kraju brzozowego płótna", chuligan z delikatną duszą i "moskiewski figlarny włóczęga". Poezja Siergieja Jesienina — ucieleśnienie paradoksalności rosyjskiego człowieka.

W jego wierszach — bezdomność i miłość do rodzinnych przestrzeni, zuchwała odwaga, przechodząca w modlitwę, bezmyślna pasja i bolesna samotność, upajająca radość istnienia i przeczucie rychłego końca. W każdej linijce poeta jest maksymalnie szczery i autentyczny, a jego przenikliwa spowiedź znajduje odzew w każdym sercu.

W książce znalazły się wybrane wiersze z różnych lat, a także poematy "List do kobiety", "Anna Sniegina", "Człowiek w czerni" i inne.