120 dni Sodomy albo Szkoła rozwiązłości

Powieść «120 dni Sodomy, czyli Szkoła rozwiązłości» napisał markiz de Sade w ciągu trzydziestu siedmiu dni w 1785 roku, podczas uwięzienia w Bastylii. To historia czterech zamożnych rozwiązłych, którzy postanowili doświadczyć najwyższej przyjemności seksualnej dostępnej w orgiach. Aby to osiągnąć, zamknęli się na cztery miesiące w odosobnionym zamku w Sen-Martin-de-Belleville z haremem. Byli tam młodzi mężczyźni, dziewczęta w wieku nastoletnim, a nawet cztery właścicielki domów publicznych, które opowiadały o swoich przygodach.

«120 dni Sodomy» — to jeden z najbardziej prowokacyjnych tekstów XVIII wieku. Skandaliczna reputacja powieści często przesłania jej główny temat: de Sade bada absolutną władzę i pokazuje, do czego prowadzi bezkarność, nieograniczona ani prawem, ani moralnością. Powtarzalność i zimna systematyzacja wydarzeń celowo pozbawiają przemoc jakiejkolwiek atrakcyjności, przekształcając ją w mechanizm tłumienia i niszczenia osobowości.

Powieść pozostała niedokończona, dlatego w późniejszych częściach spójna narracja ustępuje miejsca szczegółowemu planowi autora. Jednak nawet w takiej formie zamysł de Sade'a jest wyraźnie i konsekwentnie widoczny. Książka stanowi interesujący literacki i filozoficzny eksperyment, który doprowadza idee władzy, wolności i bezkarności do granic. Wydanie przeznaczone jest dla dorosłego czytelnika, który interesuje się historią literatury i dziełami, które podważają przyjęte normy moralne i estetyczne. Ściśle 18+.