Mechanika losu

“Każdemu znane jest powiedzenie: "Cały świat — teatr", ale moim zdaniem, jeszcze nikt nie odważył się przenieść zasad dramaturgii na rzeczywiste życie ludzkie — i sprawdzić, czy "rozwiązania" i "kulminacje" losu odpowiadają "zawiązaniom", które miały miejsce w odległej przeszłości.

Aby zweryfikować tę teorię, należało wziąć życie jakiejś znanej postaci historycznej, której istnienie jest udokumentowane, jeśli nie co do minut, to co do miesięcy, gdzie nie ma "białych plam", gdzie "wszystko jest znane" i nie podlega wątpliwości. Tu bardzo odpowiednie okazały się losy Aleksandra Siergiejewicza Puszkina, Nikołaja Wasiljewicza Gogola i Napoleona.

…Pomysł książki zrodził się z pytania: czy Bóg działa jako dramaturg, czy pojęcie "losu" odpowiada tym zasadom, które znamy z teorii dramaturgii? Kiedy to pytanie zostało zadane, do autora przyszły uzasadnione obawy, — jako człowiek oczytany, zrozumiał, że chodzi o spowiedź dróg Bożych…

Autor bardzo się przestraszył. Ale pokusa była zbyt wielka”.

Jurij Arabow