Byżma

Uwięziony w swoim życiu Fadejew przyjeżdża do wymierającej wsi Powietłuża na pogrzeb wujka. Stary dom, przyczyna dawnej rodzinnej kłótni, teraz może należeć do niego.

Im dłużej Fadejew zostaje w tej głuszy, tym bardziej chce uciec. Ale dom nie daje się opuścić, a miejscowi starzy mieszkańcy nie pozwalają mu odejść.

W bolesnym szale widzi dziwne sny: spaloną białą wstążkę, pradawnego jaszczura Wetługozawra i chłopów pijących gorzką i przeklinających pana. A także mamę, siostrzyczkę Żeneczkę i wujka-giganta.

Sny, umiejętnie maskujące się pod rzeczywistość, która odcina drogi ucieczki.

To niepokojąca powieść psychologiczna o młodym mężczyźnie, który zgubił się w swoich marzeniach i ideałach, o prawie opuszczonej wsi i jej mieszkańcach, którzy pogodzili się ze swoim losem; a także to przygnębiająca dramat społeczny o tajemnicach, strachu, bólu i, oczywiście, nadziei, która prowadzi do uzdrowienia.

«Historia przewracająca wszystko do góry nogami, przy której nie będzie trzeba się nudzić», — Maja Stawicka.