Plus-minus ja

Alena chce zostać gwiazdą. Jarosław — wyjechać do Petersburga. Igor — naprawić relacje w rodzinie. Żenia z Irą — pomyślnie zdać egzaminy i samodzielnie wybrać zawód. Iwan — uratować planetę przed katastrofą. I każdy z tych 17-letnich młodych ludzi marzy o zmianie świata wokół siebie.
Pewnego dnia świat naprawdę się zmienia. Ale nie tak, jak chcieli.
Teraz zamiast szkoły — znienawidzone ściany własnego pokoju, obok nie koledzy z klasy, a rodzice, którzy również mają „zdalną naukę”. Wiele rzeczy jest niezrozumiałych, nieznanych, nietypowych, wiele ukrytych poza ekranem. Jednak otwiera się to, co wcześniej pozostawało niezauważone. A cel, za który niedawno oddałbyś pół życia, wydaje się mały i nieistotny. Kolega z klasy, którego uważałeś za pustkę, okazuje się najlepszym przyjacielem. A komunikacja w „zdalnym nauczaniu” wcale nie jest łatwiejsza niż komunikacja w rzeczywistości. I życiowy egzamin okazuje się trudniejszy niż EGZ.
W powieści Heleny Borody „Plus-minus ja” każdy epizod wpisany jest w ogólną kronikę.