Terytorium

Oleg Michajłowicz Kuwaew (1934–1975), geolog i pisarz, który w krótkim życiu pozostawił wyraźny ślad w krajowej literaturze. Jego powieść „Terytorium” (1974) przetrwała ponad dwadzieścia edycji i została przetłumaczona na wiele języków świata.
Co to jest Terytorium? Czukotka, najskrajniejszy punkt Syberii? Geograficznie – tak. A artystycznie – znacznie szerzej. Terytorium u Kuwaewa to planeta, nie mająca granic na mapie, zamieszkana przez ludzi, oddanych swojemu zajęciu, znających brutalność i piękno rzeczywistego świata i żyjących, jak przystało tym, którzy odnaleźli swoje życiowe powołanie. Terytorium to surowy świat, bezwzględny wobec słabych i bojaźliwych, a szczodry wobec silnych i ambitnych. Młody chłopak Siergiej Baklakow znajduje się na „kraju świata”, w Osadzie, skąd wyruszają w bezkresną tundrę grupy poszukiwawcze, które wyruszają w poszukiwaniu złota. Ale złoto to tylko pretekst do pracy, a bohaterowie Kuwaewa szukają zupełnie czego innego – sensu życia. „Terytorium” to romantyczna saga o odnalezionym sensie. Kuwaew napisał ją w tradycji prozy lat sześćdziesiątych: ostro rysując charakterystyki, z wyszukanym stylem opisując krajobrazy, bawiąc się cytatami, wykuwając aforyzmy, nieustannie zmieniając intonację – łącząc sentymentalność i patos z ironią.