Filozofia w buduarze, czyli Niemoralni nauczyciele

Markiz de Sade (1740–1814) był człowiekiem, który negował wszystkie przyjęte normy, czy to kościelne, moralne, czy prawne. Wznosił na piedestał wolność jednostki i na pierwszym miejscu stawiał przyjemności, jakie może mu przynieść świat. W swoich dziełach przenosi taki sposób życia na postacie. Są niemoralne, próżne i nie szanują ogólnie przyjętych zasad dobrego tonu. Większość tekstów została napisana przez tego klasyka francuskiej literatury w więzieniu, co nieco godzi europejskie środowisko kulturalne z jego dziełami i wolnymi poglądami, będąc swego rodzaju Uśmiechem Pana nad losem człowieka. W "Filozofii w buduarze" młodą dziewczynę uczą, jak właściwie żyć. Wszystkie rady daje jej zdeprawowana elita nihilistów, ateistów i rozpustników, pogrążonych w okropnościach odwrotnej strony ludzkiego życia. Priorytetowym zadaniem kobiet jest zaspokajanie mężczyzn; sodomia - norma, a religia jest zgnilizną. Ogólnie rzecz biorąc, w książce znajdziesz wszystko, co "dobra matka" doradziłaby swojej młodej córce, aby ją wychować na