«Zabójstwo Komandora» — arcydzieło napisane przez znanego w Japonii artystę Tomohiko Amadę. Obraz, którego nikt nie powinien widzieć. Ale główny bohater powieści, malarz-portrecista, znalazł płótno na strychu domu Tomohiko Amady, kiedy osiedlił się w nim po rozstaniu z żoną. «Czyżby początkiem wszystkiego, co się wokół mnie dzieje, było to, że wyniosłem na światło tę obraz? I tym samym otworzyłem krąg?»
Aby go zamknąć, musiał zanurzyć się w inną rzeczywistość, zabić Komandora, uratować trzynastoletnią dziewczynkę, zdecydować się na rozmowę z żoną, odkryć tajemnicę twórcy obrazu, odnaleźć siebie.
Dwie książki — dwa poziomy tajemnicy. W «Zabójstwie Komandora» Haruki Murakami splata rzeczywistość i sny, pozostawiając czytelnika na granicy między widzialnym a ukrytym. Pierwsza część — narodziny zagadki, druga — droga do jej cienia. Zanurz się w świecie, w którym każdy detal szepcze o nieznanym.