Parzyste-nieparzyste. Część starej posiadłości, albo Przewodnik po najnowszej literaturze

Moje pierwsze "Księgopisarz", poświęcone literaturze "zerowych", ukazało się w 2012 roku. Rozważano w nim prozę, poezję i publicystykę z lat 1999¬–2012.
I oto minęło jeszcze 13 lat. Patrząc wstecz, widzę: wszedłem do literatury przepełniony szczęściem, pragnącym wszystkim lub prawie wszystkim dobra. To była młodość.
Później nadeszła dojrzałość. W 2014 roku wewnątrz rosyjskiej literatury doszło do wielkiej kłótni – powodem były wydarzenia kijowskie, krymskie, donbaskie; w 2022 roku kłótnia przerodziła się w prawdziwy rozłam.
Dziś zniknęło moje dotychczasowe literackie wszechprzyjęcie. W nowej książce "Parzyste-nieparzyste" nawet nie będę się starał naśladować błogosławionego spojrzenia.
…Ale wciąż potrafię z zapartym tchem czytać książki – i mogę podziwiać cudzy talent.