Przez otwarte okna

Jak niebezpiecznie jest ufać ludziom… Życzliwa nieznajoma przy kawiarni oferuje zdesperowanej Beatrice wspaniałą nową pracę, na co ta z radością się zgadza — czyżby w końcu miała szczęśliwy los na loterii? Tylko po filiżance znakomitej kawy Beatrice traci przytomność i budzi się w obcym domu w środku lasu — w domu z kratami na oknach i uzbrojonymi strażnikami przy drzwiach. A z korytarza patrzy na nią blada dziecięca twarz.

Tajemniczy strażnicy więzienni ustalają zasady życia dla swoich więźniów, okrutnie tłumiąc wszelkie próby oporu. Beatrice zawsze była grzeczną dziewczynką i przyzwyczaiła się do słuchania innych, ale teraz odpowiada nie tylko za siebie, ale i za dzieci-zakładników. A jedyną osobą, na którą może liczyć, jest ona sama.