Kot

Charles Baudelaire pisze o rzeczach, o których zazwyczaj wolimy milczeć: o nudzie, irytacji, cielesności, przelotnych fascynacjach, strachu przed pustką.

Jego język jest zdumiewająco konkretny: szczegóły przyczepiają się do pamięci, rytm działa cicho i upornie. Poezja Baudelaire'a przyciąga swoją szczerością i wewnętrzną siłą. 

Te teksty pozostawiają posmak długich rozmyślań — o pragnieniu, samotności, strachu i tej dziwnej przyciągającej mocy, którą czasami zyskuje ludzka ciemność.