Jod

Stopień autobiografii i «powieści wychowawczej». To niepozbawiony cynizmu monolog bohatera balansującego na granicy załamania nerwowego, diagnoza epoki i spojrzenie w głąb samego siebie. W szkicach moskiewskiego bytu i szokujących scenach kampanii czeczeńskiej autor bada naturę przemocy i przebaczenia. Nieliniowa struktura, sam rytm prozy Rubanowa i szczegółowe obrazy wizualne tworzą efekt pełnego zanurzenia w łamiącą się świadomość, która szuka punktu oparcia w świecie, gdzie «dobry facet» — to nie zawód.

Dla miłośników współczesnej literatury, wielbicieli powieści o latach dziewięćdziesiątych i zerowych.