Nie do końca tak

Subtelna proza o rodzinnych więzach, o dziedziczonej traumie, o tym, jak kobiety uczą się ignorować siebie, byleby tylko pozostawać w relacjach. Tę książkę zrozumie każdy, kto choć raz w relacjach wybierał nie siebie.

Katia miała dziewiętnaście lat, kiedy w jej życiu pojawił się Jan — diabelsko czarujący i tragicznie nieszczęśliwy. To on dostrzegł w niej tę jedyną i stał się jej powietrzem i sensem. Aby oddychać tym powietrzem, Katia musi się dostosowywać, odgadywać jego nastrój i czynić siebie wygodną.
Katia nie dostrzega pęknięcia w historii Jana, byleby czuć się potrzebną. Tylko czy znajdzie w sobie siłę, aby rozbić iluzję, zbudowaną dla niej przez kogoś innego?

«Nie do końca tak» — szczera książka o zależności, emocjonalnych huśtawkach, relacji z narcyzem i patologicznym kłamcą. O tym, jak ból splata się z osobistą siłą i jak trudno przerwać łańcuch, pokolenie za pokoleniem uczący dziewczynki nie doceniać siebie.