Cudzoźródna twarz

«Cudzoźródna twarz» — uznawane za arcydzieło Kobo Abé, japońskiego mistrza głębokiej i paradoksalnej prozy filozoficznej. Bezimienny bohater powieści i narrator — naukowiec, który ucierpiał w wyniku wybuchu w laboratorium. Próbuje ukryć swoje oparzenia, boi się samotności i wyobcowania, i kieruje swoje wysiłki na stworzenie realistycznej maski, która znów uczyniłaby go częścią świata ludzi z normalnymi twarzami. Lecz, zakładając ją, naukowiec nagle zdaje sobie sprawę, że to nie on używa maski, ale maska używa jego, prowokując do bardzo dziwnych pragnień i czynów oraz stopniowo zmieniając osobowość. Strach przed utratą siebie i strach przed byciem odrzuconym, niekończące się poszukiwanie prawdziwego «ja» rodzą nie mniej wybuchową mieszankę niż ta, która poparzyła jego prawdziwą twarz.