Śmierć zadzwoni sama

Przenikliwe, jak krzyk ofiary w ciemnym zaułku, powieści o wojnie między przestępczym złem a oddanymi swojej sprawie pracownikami policji kryminalnej.

Początek lat siedemdziesiątych. Cichy żywot prowincjonalnego miasteczka nad Wołgą zostaje wstrząśnięty brutalnym przestępstwem. W budce telefonicznej na obrzeżach miasta nożem zabita zostaje młoda kobieta. Tuż obok - wydłubiana torebka damska. Bardzo przypomina napad rabunkowy. „Wysłany” z stolicy kapitan milicji Konstantin Niemirowicz przystępuje do śledztwa. Bardzo szybko rozumie, że lokalni operacyjni spieszą się, aby zamknąć sprawę, obarczając winą pierwszego lepszego podejrzanego. Wkrótce dochodzi do kolejnego podobnego morderstwa. Kapitan rozumie, że musi wziąć sprawy w swoje ręce i ogłasza wojnę nieznanemu maniakowi…

Było ich sporo – ludzi, którzy zdecydowanie wstąpili do walki, której wynik, oprócz prawa, decyduje również osobista odwaga.