Poezje wieku srebrnego

To zbiór kluczowych poematów wieku srebrnego – tekstów, w których słychać, jak zmieniała się epoka i sami poeci. U Bloka i Białego – miasto, które przygniata i kusi; u Achmatowej – ból i jasność, wyrażone niemal szeptem; u Cwietajewej – nerw, urywki i szczerość bez osłony; u Jesenina – próba utrzymania swojego, gdy wszystko się rozpada; u Majakowskiego – potężny, bezpośredni głos, którego już nie schowasz.

Wszystkie te poematy różnią się tonem i stylem, ale razem pokazują, jak literatura szuka oparcia, gdy świat wokół przekształca się.