Nazwę się szpiegiem

1999 rok. Aleks znowu Aleksander Kopyłow, teraz właściciel dużego mieszkania, nowego samochodu i daczy na Saimie, gotowy do wykonania specjalnej operacji. Otrzymuje zadania: kupić mały prywatny hotel, w którym otworzy «Langue’s School» z brytyjskimi nauczycielami, rozwijać działalność klubowo-rozrywkową z udziałem... złotej młodzieży, stworzyć komputerową gazetę, materiały do której będą mu przesyłać, a także regularnie rozdawać w kopertach petersburskim agentom wpływu ich «30 srebrników». Pewnego dnia do mieszkania Aleksa dzwoni Piotr Zacepin osobiście i, jak najbardziej zwyczajnie, informuje, że jego mama żyje (w CIA znana jako Czerwona Wdowa) i z niecierpliwością czeka na syna na Cyprze. Razem opracowują przebiegłą operację dezinformacyjną przeciwko amerykańskiemu wywiadowi, mającą na celu śmiertelne przestraszenie wiecznych wrogów Rosji.