Historia jednej apatii

On nie jest grubiański. Po prostu ma to wszystko gdzieś. Andriej Wiktorowicz – człowiek, którego nie poruszają ani smutki, ani radości, ani miłość. Nie ukrywa emocji – po prostu ich nie ma. Życie mija obok, nie zostawiając śladu. Tak by wszystko trwało, gdyby w jego bezuczuciowy świat nie wkroczyła Dasza. Kobieta z ognistymi gestami, głosem, który trafia w samą duszę, i wzrokiem, iskrzącym życiem.

«Historia jednej apatii» – ironiczna, subtelna i do bólu szczera powieść o tym, jak człowiek może żyć bez uczuć i mimo to pozostać żywym.