I będę mu wierna przez wieki?

Od pierwszego spojrzenia się jej nie spodobał. Przy drugim — zaczął irytować. Przy trzecim — go znienawidziła. A przy czwartym — się zakochała. Jak w otchłań na głęboką wodę rzuciła się Fieńka w nowe dla siebie uczucie. Niczego dookoła nie zauważała. Ważne, żeby ukochany był blisko. Ale na drodze do szczęścia stał mąż. I poszła na całość. Zgodziła się na wszystko, i… męża nie było. Fieńka złapała szczęście za ogon. Teraz trzeba tylko je utrzymać. A utrzymać się nie udało. Jej ukochanemu nie była potrzebna…