Sz szczera historia o tuszowaniu problemów, przezwyciężaniu bólu, akceptacji i miłości, która nie stawia warunków i nie wystawia rachunku...
Sasha nie była w Południowym Wietrze od jedenastu lat. Kiedyś wyjechała do Moskwy, zostawiając z matką i ojczymem brata, o którego po śmierci matki nikt się nie zatroszczy.
Żenia jest niewerbalny i prawie niezdolny do działania.
Opiekując się bratem, Sasha stopniowo angażuje się najpierw w sprawy szpitala psychiatrycznego, a następnie w sprawy miasta.
Nagrywa podcast «Wietrznica» z pacjentami i zajmuje się dziennikarstwem społecznym.
W ten sposób, poprzez pomoc innym, Sasha próbuje zmierzyć się z własnymi demonami i lękami.