Wróżebne sny Chrapuncel

Ile widelców i noży potrzebuje człowiek? Zestaw dwunastu sztuk w zupełności wystarczy. Tak właśnie uważała Jewlampia Romanowa, zanim dziewczynka Kisa poszła uczyć się w Instytucie dobrych manier młodych księżniczek. Teraz Lampa musi kupować łyżeczki do jedzenia jajka, widelce do tortu i wiele różnych innych przyborów. A w pracy Lampa też ma problemy. Do agencji Maksa zgłosiła się Jane Kabanowa. Potencjalna klientka na wstępie oznajmiła, że nie może zapłacić za śledztwo, ponieważ ledwo przeżywa na groszowej emeryturze. Wygłodzony wygląd i znoszona odzież wizytującej potwierdzały to. Kabanowa opowiedziała o zaginionym około dwadzieścia lat temu synku Siergieju. A niedawno Jane zobaczyła w telewizji wywiad z biznesmenem Siergiejem Reszetkinem i rozpoznała w nim syna po brakującym małym palcu lewej ręki. Kabanowa prosi detektywów o odnalezienie Reszetkina i udowodnienie, że jest jego matką. Maks i Lampa zgodzili się pomóc bezpłatnie nieszczęśliwej kobiecie, nie podejrzewając, że Jane w rzeczywistości jest bardzo bogatą damą, właścicielką wiejskiego majątku i kilku mieszkań w Moskwie. Cóż, na tym niespodzianki dopiero się zaczynały... Ale Lampa nigdy się nie załamuje i nie dziwi się, nawet widząc ogłoszenie w klatce schodowej «Winda wyłączona na czas remontu schodów».

Daria Doncowa — najpopularniejsza i najbardziej poszukiwana autorka w naszym kraju, ulubienica milionów czytelników. W Rosji sprzedano ponad 200 milionów egzemplarzy jej książek.
Jej twórczość napełnia serca i dusze światłem, optymizmem, radością, pewnością jutra!

«Doncowa jest niewiarygodną pracoholiczką! Nie znam żadnego innego pisarza, który pracowałby tyle co ona. Traktuję ją z szacunkiem, jako wzór pisarskiej pracy. Kobiety potrzebują wsparcia psychologicznego i otrzymują je od Doncowej. Ja sama w swoim czasie przeczytałam kilka powieści Doncowej. Czytają ją bardzo różni ludzie. I bardzo zapracowane bizneslady, które na chwilę chcą wyłączyć głowę, i gospodynie domowe, które mają przerwę 15–20 minut między odwożeniem a odbieraniem dzieci». — Galina Juzefowicz, krytyk literacki.