Tajemnica Szalonego Kapelusznika

Złoty wiek kryminału obdarzył nas wieloma gwiazdorskimi nazwiskami. Dzieła takich pisarzy, jak Agatha Christie, Gilbert Keith Chesterton, Earl Stanley Gardner, Rex Stout rozwijały i doskonaliły gatunek kryminału, ich powieści, niepodważalnie uznawane za klasykę, do dziś są ulubione przez czytelników i stanowią wzór jakości dla kolejnych pokoleń autorów opowieści kryminalnych. Szczególne miejsce w tej plejady słusznie zajmuje John Dickson Carr (1906–1977) – wirtuoz mistrzowsko skonstruowanych „niemożliwych zbrodni w zamkniętym pomieszczeniu”. W 1933 roku w powieści „Czary w Lochu” John Dickson Carr po raz pierwszy zaprezentował publiczności detektywa-amatora doktora Gideona Fella, a w 1934 roku ukazała się historia o jego następnej sprawie – powieść „Tajemnica Szalonego Kapelusznika”. Figle nieznanego chuligana, zrywającego nakrycia głowy z przyzwoitych mieszkańców miasta, raczej nie mogłyby wzbudzić niepokojów w londyńczykach, którzy widzieli wszystko. Inna sprawa – trup, leżący na schodach Tower z jednym z zaginionych kapeluszy na głowie...