Ojcowie i dzieci

«Ojcowie i dzieci» — najsłynniejsza powieść I. S. Turgieniewa, której pomysł pojawił się w sierpniu 1860 roku. Turgieniew starał się zrozumieć charakter «nowych ludzi» — bohaterów nowej epoki w życiu Rosji. W lutym 1862 roku powieść została opublikowana, a czytelnicy zapoznali się z Jewgienijem Bazarowem — przedstawicielem niższej klasy i kaznodzieją «nihilizmu», którego wizerunek natychmiast wzbudził ożywione dyskusje zarówno wśród krytyków, jak i wśród czytelników. Kim więc jest turgeniewski Bazarow, jeśli sam autor mówił o nim: «Czy chciałem złajać Bazarowa, czy go wychwalać? Sam tego nie wiem...»