Muzykanty z Bremy. Bajki

Imię bajkopisarzy braci Grimm jest znane dzieciom i dorosłym na całym świecie. Jednak Jakub i Wilhelm byli nie tylko pisarzami, ale także znanymi naukowcami. Wnieśli ogromny wkład w rozwój niemieckiej literatury i kultury jako całości: dali systematyczny opis niemieckiej gramatyki, zaczęli tworzyć pierwszy słownik języka niemieckiego (prace nad nim trwały 120 lat), zebrali wiele ludowych baśni i legend.

Bracia Grimm urodzili się w mieście Hanau, w rodzinie adwokata. Jakub Grimm przyszedł na świat w 1785 roku, a Wilhelm - rok później; mieli sześciu młodszych braci i siostrę. Aby zapewnić dzieciom wszystko, co niezbędne, ojciec rodziny musiał pracować do wyczerpania, nie znając odpoczynku. Wcześnie odszedł z tego świata: organizm nie poradził sobie z zapaleniem płuc. Matka chłopców doskonale widziała, jak ciekawscy i pracowici są jej starsi synowie, dlatego mimo trudności finansowych wysłała ich na naukę do liceum. Bracia przeszli pełen kurs nauki w ciągu 4 lat (dwa razy szybciej niż przewidziane) i zapisali się na wydział prawny Uniwersytetu w Marburgu. Tam zafascynowali się literaturą piękną i krótkie wolne godziny poświęcali na studiowanie niemieckiej poezji. Później bracia Grimm zaczęli zbierać i badać baśnie ludu niemieckiego.

Jakub i Wilhelm Grimm byli profesorami Uniwersytetu w Getyndze, a później wykładali na Uniwersytecie Berlińskim; byli członkami Berlińskiej Akademii Nauk.

Bracia Grimm opublikowali ponad 200 ludowych baśni. W ten zbiór weszło 8 popularnych baśni magicznych i codziennych, które uczą młodego czytelnika kochać i chronić swoją rodzinę, nigdy się nie poddawać, polegać na przyjaciołach i samemu być wiernym przyjacielem, a także - ciężko pracować, nie być chytrym i nie przechodzić obojętnie obok cudzego nieszczęścia. Niektórzy bohaterowie braci Grimm to dobrze rozumieją, a innym przyjdzie przeżyć fascynujące i nie zawsze przyjemne przygody, po których każdego czeka zasłużona nagroda.