Małe ludziki

Imię bajkopisarzy braci Grimm jest znane dzieciom i dorosłym na całym świecie. Jednak Jakub i Wilhelm byli nie tylko pisarzami, ale także znakomitymi naukowcami. Wnieśli ogromny wkład w rozwój niemieckiej literatury i kultury w ogóle: dali systematyczny opis niemieckiej gramatyki, zaczęli tworzyć pierwszy słownik języka niemieckiego (prace nad nim trwały 120 lat), zebrali wiele ludowych baśni i legend.
Bracia Grimm urodzili się w mieście Hanau, w rodzinie adwokata. Jakub Grimm pojawił się na świat w 1785 roku, a Wilhelm rok później; mieli sześciu młodszych braci i siostrę. Aby zapewnić dzieciom wszystko, co niezbędne, ojciec rodziny musiał pracować ponad siły, nie znając odpoczynku. Wczesne odszedł z życia: organizm nie poradził sobie z zapaleniem płuc. Matka chłopców doskonale widziała, jak ciekawi i pracowici są jej starsi synowie, dlatego, pomimo trudności finansowych, wysłała ich do szkoły. Bracia przeszli pełny kurs nauki w 4 lata (dwa razy szybciej niż zwykle) i dostali się na wydział prawa Uniwersytetu w Marburgu. Tam zafascynowali się literaturą piękną i krótkie wolne chwile poświęcali na naukę niemieckiej poezji. Później bracia Grimm zaczęli zbierać i badać bajki niemieckiego ludu.
Jakub i Wilhelm Grimm byli profesorami Uniwersytetu w Getyndze, a później wykładali na Uniwersytecie Berlińskim; byli członkami Berlińskiej Akademii Nauk. Bracia Grimm opublikowali ponad 200 ludowych bajek. Do tego zbioru weszło 6 z nich. Młody czytelnik spotka się i ze słynną Śnieżką, i z próżną ptaszynką królewną, a także z wiedźmami i domowymi, z wdzięcznymi mrówkami i bezwstydnymi królami, z bezdomnym psem i głodnymi wronami. Mimo różnorodności postaci i fabuł, wszystkie te historie łączy jedno: każda z nich opowiada o pomocy, miłosierdziu i sprawiedliwości - bowiem to na tym opiera się świat