Czarodziejski pierścień

Te bajki autor wziął głównie z zbioru wielkiego rosyjskiego folklorysty A. N. Afanasiewa; zostały one opracowane w taki sposób, aby dzieci mogły je łatwo czytać i rozumieć. Do tego wydania włączono dziewięć rosyjskich ludowych bajek w retellingu Platona. Wszystkie są pełne cudów, piękna, figlarności i głębokiej ludowej mądrości, przekazywanej z ust do ust. Bajki w wydaniu zostały zilustrowane przez radzieckiego artystę Igora Leonidowicza Uszakowa (1926–1989). Żywe, dynamiczne rysunki w pełni odzwierciedlają urok i oryginalność bajkowych fabuł.

Andriej Platonych Platonow (1899–1951) — radziecki pisarz, poeta, dziennikarz, dramaturg i inżynier. Urodził się w pobliżu Woroneża w wielodzietnej rodzinie robotnika kolejowego i gospodyni domowej. Jego prawdziwe nazwisko — Klimientow; Platonow to twórczy pseudonim, utworzony od patronimu. W dzieciństwie przyszły pisarz uczęszczał do cerkiewnej szkoły parafialnej, a następnie ukończył czteroklasową męską szkołę zawodową. Konieczność utrzymania młodszych braci i sióstr zmusiła go do wczesnej pracy. Równolegle z zarobkami młody mężczyzna tworzył wiersze i opowiadania, które wysyłał do czasopism. W 1918 roku pisarz zapisał się na Uniwersytet Woroneski, skąd wkrótce przeniósł się do technikum kolejowego. Nie mógł dokończyć nauki z powodu Wojny Domowej: Platonow służył jako korespondent wojenny, pomocnik maszynisty, a nawet był strzelcem. Ukończył technikum dopiero po zakończeniu działań bojowych. Platonow dużo pisał, a wkrótce jego imię stało się szeroko znane w kręgach literackich pierwszej połowy XX wieku. W 1920 roku wstąpił do Związku Pisarzy Proletariackich; mniej więcej wtedy ukazała się jego pierwsza książka, która pociągnęła za sobą szereg innych publikacji. Prasa pozytywnie oceniała twórczość Platonowa, a on kontynuował pisanie zarówno prozy, jak i liryki. Literatura jednak nie była jedynym polem działalności pisarza: aktywnie zajmował się elektryfikacją i hydryfikacją rolnictwa, kierował budową i opracowywał różne projekty techniczne. Wielką Wojnę Ojczyźnianą Platonow przeszedł jako wojenny dziennikarz. Wielokrotnie uczestniczył w bitwach, był przedstawiany do odznaczenia i później opisał swoje wrażenia z tego, co widział w wojennych opowiadaniach. Wojna poważnie podważyła jego zdrowie. Będąc ciężko chory, Platonow nadal tworzył sztuki, scenariusze filmowe i opowiadania. Szczególną uwagę poświęcał adaptacji starych ludowych bajek dla najmłodszych czytelników. W 1947 roku ukazały się jego „Baskirskie bajki ludowe”, a zaledwie trzy lata później opublikowano jego ostatnią książkę za życia — zbiór rosyjskich bajek „Czarodziejski pierścień”.