Po i przed

Zbiór wierszy Aleksieja Kijancy przypomina fotoalbum, w którym zgromadzone są wspólnie zdjęcia prawdziwego „po” i przeszłości „przed”: oto letnie wakacje w mieście dzieciństwa, oto choinka na balkonie, oto pierwsze września i pierwsza miłość, a oto już Petersburg, Sadowa i Litejny, podróże, whisky przywiezione z „europejskiej ciasnoty” do „rosyjskiej bezsłownej szerokości”... Ostatnie zdjęcie utrwala główną zasadę sztuki nostalgii: „...nigdy nie wracać / tam gdzie kiedyś / i nie szukać tych / z kimi kiedyś”.