Wskrzeszeni bogowie. Leonardo da Vinci

Opublikowana w 1901 roku powieść „Wskrzeszeni bogowie. Leonardo da Vinci” kontynuuje trylogię „Chrystus i Antychryst”, której podstawą jest idea o ruchu historii jako walce religii ducha z religią ciała. W 1494 roku we Florencji odnaleziono antyczną statuetkę Wenus. Do oceny rzeźby zaprasza się znanego artystę i wynalazcę Leonarda da Vinci. Zachwycony wielkością mistrza, młody Giovanni Beltraffio zostaje uczniem Leonarda i towarzyszy nauczycielowi w jego licznych podróżach. Leonardo ma wiele zmartwień: projektuje aparat latający, maluje „Ostatnią wieczerzę” i konfliktuje z rywalami — Michałem Aniołem i Rafaelem. Giovanni, niechcący, znajduje się w epicentrum różnorodnych konfliktów — geniusza i zazdrośników, religii i rozumu, chrześcijaństwa i pogaństwa.