Powrót do Ostroga

W swojej poprzedniej powieści ("Czerwony Krzyż", 2017) Saša Filipenko szeroko wykorzystywał rzeczywiste dokumenty historyczne. W jego nowym dziele sama przedstawiona rzeczywistość aspiruje do roli dokumentu epoki. Dla najbardziej niedowiarków: nie ma tu nic wymyślonego. Jest miasteczko, w którym zakład kształtujący... miasto - więzienie. Jest dom dziecka, w losach mieszkańców którego mignął przebłysk szczęścia. Sytuacje, bohaterowie, dialogi, a nawet metody policyjnych tortur - wszystko wzięte z życia. I przeklęte pytanie o cenę dobra, które z jakiegoś powodu staje się złem, również postawione przez życie. Dokładniej - przez śmierć. "Saša Filipenko należy do tych młodych autorów, którzy od razu stali się poważnymi pisarzami. Chcesz wiedzieć, o czym myśli współczesna młoda Rosja, czytaj Filipenko" (Swietłana Aleksijewicz).