„Tak! Też to miałem!” - zawołacie, gdy otworzycie tę książkę. Gryzący sweter, diaporamy, gazetka ścienna, siatka, zbieranie makulatury, obrazki do przenoszenia, sklejony pudełko paczki i pieczęć lakowa. Bohaterowie tej książki wybijają dywan na podwórku, gotują skondensowane mleko, prasują chustkę pionierską, nie wchodzą w szczeliny w asfalcie, mierzą głębokość kałuż wiosną. I wysyłają sobie nawzajem sygnały spod okien: „A Sasa wyjdzie?” Przez kilka lat Jewgienija Dwoskina mentalnie przenosiła się w radzieckie dzieciństwo i robiła jakby szkice z natury. Zgromadziło się więcej niż sto wątków, takich rozpoznawalnych i wzruszających. Z czasem każdy szkic został wzbogacony wspaniałym tekstem - celny, obrazowy, zwięzły i ironiczny. A teraz obrazki i historie zebrane są pod jednym okładką, aby spotkać się z czytelnikiem. Jak miło i wesoło będzie całej rodzinie zanurzyć się we wspomnienia o swoim, podobnym. A ci, którzy są młodsi, dzięki książce dowiedzą się, jak żyli ich rodzice, dziadkowie i babcie.
