Spalone ziemie

Można przetrwać w wojnie nuklearnej… Można stopniowo odbudować zniszczoną gospodarkę i zacząć żyć, co chwila zerkając wstecz i przerażając się temu, co się wydarzyło. Nawet najuporczywszych i zamrożonych łajdaków można, jeśli nie wychować na nowo, to przynajmniej mocno uświadomić i wytłumaczyć zasady zachowania. I spoglądając przez okno, znowu cieszyć się wschodzącym nad horyzontem słońcem. Ale gdy przeszła wojna znów zapuka do twoich drzwi, a na tle wschodzącego nieba przemkną cienie obcych samolotów, zrozumiesz – nic się nie skończyło. Każde niedobite w swoim legowisku zło na pewno powstanie znowu i znów przyjdzie na twoją ziemię – aby wydobyć to, czego nie mogło zdobyć wcześniej. I wtedy twoja ręka instynktownie sięgnie po broń. Bo żadnymi namowami i umowami nie da się zatrzymać zła. Ono boi się tylko siły…