A życie było całkiem dobre

Lata, które zwykło nazywać się «epoką stagnacji», dla wielu były latami młodości, kiedy wydawało się, że wszystko jest przed nimi, wszystko jest w ich zasięgu. Iwan i Olga, ludzie prości i uczciwi, byli pewni, że wszystko jest jasne: żyj, pracuj, a będziesz miał szczęście i szacunek. Ale nie było im dane cieszyć się tym prostym i uczciwym życiem, ponieważ takie życie nie przypadło do gustu ich córkom. Iwan nie mógł zrozumieć, gdzie popełnił błąd, w którym momencie zrobił coś nie tak: nie dopilnował, kiedy jego dziewczynki poszły krzywą drogą. We wszystkim, co się wydarzyło, obwiniał tylko siebie. Cóż, kto jest winny, ten musi naprawić błędy. I Iwan podjął decyzję…