Cisza

Ta książka została zaprojektowana jako wspomnienie. Jest wspomnieniem o ukochanej osobie, o tych, którzy przez wiele lat byli blisko lub o tych, z którymi autor spotkał się całkiem niedawno na terenach SVO. Ta książka mówi o miłości, która jest rozlana na każdej jej stronie, dosłownie przez nią przesiąknięta. W tej miłości w niezwykły sposób połączyły się smutek i nadzieja. Nadzieja, że czyny i działania tych ludzi nie zostaną zapomniane, nie znikną, nie przejdą w Nigdzie.
Jej autorka — Swietłana Bołszakowa — osoba niezwykła, doskonały specjalista — historyk sztuki i konserwator, nauczycielka, matka dwóch córek i babcia dwóch wnuków. Z równie niezwykłą osobą miała szczęście przejść część życia u boku. Z Jewgienijem Bołszakowem połączyło ich wielkie uczucie miłości, zawód artystów-konserwatorów, głębokie zrozumienie sztuki, szczególnie sztuki starożytnej Rosji, ciągła praktyka wspólnej pracy. Uczciwość, bezinteresowność, profesjonalizm, gotowość do niesienia pomocy stanowiły istotę ich życia. I oczywiście patriotyzm. Często wstydzimy się wypowiadać to słowo, ale do Bołszaków odnosi się w pełni. Rosja, jej historia, jej sztuka, poszukiwanie i zachowanie tego, co ważne i cenne dla kraju — to ich stała troska. Dlatego też książka S. Bołszakowej — specyficznie przedstawiona historia krajowej nauki o kulturze rosyjskiej, o różnych etapach krajowej konserwacji, jej uczestnikach, o tych, którzy i dziś są gotowi złożyć „swoje życie” za Rosję. W tym tkwi sedno sprawy, że pragnąc zachować pamięć o swoim ukochanym człowieku, mężu, S. Bołszakowa w swojej książce faktycznie otwiera mało znane strony historii naszej kultury, uwiecznia najbardziej interesujące i znaczące osobistości w swoich poszukiwaniach i pracach, obywateli Rosyjskiego Państwa.