Drogi przyjacielu

Powieść mistrza psychologicznej prozy Guy de Maupassanta o młodym uwodzicielu, bezwstydnie wykorzystującym kobiety do osiągnięcia egoistycznych celów i sukcesu, ze względu na śmiałość tematu i realizm narracji, plasuje się w jednym rzędzie ze skandaliczną „Pani Bovary” Gustava Flauberta. I choć Maupassant, w przeciwieństwie do kolegi i przyjaciela, nie został poddany sądowi i ostracyzmowi, przeciwnie, był dość udanym autorem, skandaliczność jego prozy i bezlitosność wyroków, które pisarz wydawał współczesnemu społeczeństwu, przez wiele lat zmuszały krytyków do hipokrytycznego odrzucania jego „na wpół erotyzmu” lub po prostu ignorowania. A dzisiaj dzieła Maupassanta, a szczególnie ta powieść, dają nam bardzo wyraźny i gorzki obraz duchowego ubóstwa francuskiego społeczeństwa „Pięknej Epoki”.