Nie wypuszczaj mnie

Kazuo Ishiguro urodził się w japońskim mieście Nagasaki, ale w dzieciństwie razem z rodziną przeprowadził się do Wielkiej Brytanii. Marzył o zostaniu muzykiem. Zamiast tego Ishiguro zdobył Nagrodę Bookera i Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Krytycy często porównywali go do Władimira Nabokova – obaj autorzy stali się klasykami, pisząc swoje arcydzieła w nienaturnym języku. „Nie wypuszczaj mnie” znajduje się na liście 100 najlepszych angielskich powieści według magazynu „Time”. Antyutopijna Wielka Brytania końca XX wieku. W zamkniętej szkole rosną i uczą się dzieci, które mają stać się dawcami organów i zakończyć swoje życie na stole operacyjnym. Kathy, Tommy i Ruth wiedzą, jaki los ich czeka, ale nie próbują go zmienić. Zajmują się tworzeniem prac dla tajemniczej Galerii Pani. Strzegą jednej z ulubionych opiekunek, czytają, kłócą się, zakochują, mają swój pierwszy seks. Szukają swojego „możliwego ja” – osoby, której są klonami. Ich życie jest bogate, ale krótkie. Ich droga została określona już od urodzenia.