A śnieg pada...

Jewgienij Jewtuszko jeszcze za życia zdobył ogromną miłość milionów ludzi, stając się prawdziwie ludowym poetą. Wyraźnie wyróżniał się z błyszczącej plejady sześćdziesiętników, które gromadziły na swoje wieczory stadiony, i nie tylko wyrażał myśli i uczucia współczesnych, ale także określał stosunek następnych pokoleń do poezji i samego poety. Liryka J. Jewtuszki jest unikalna. Pisał krótko, zwięźle, klarownie i prosto, dzięki czemu jego wiersze łatwo się zapamiętywały, a same linie napełniały się szczególnym brzmieniem, otwierając nowe możliwości poezji. Na jego wiersze znani kompozytorzy pisali muzykę. Tak powstały piosenki, które są nadal lubiane i śpiewane: „A śnieg pada”, „Coś takiego ze mną się dzieje”, „Sierioża olchowa”, „Czy Ruscy chcą wojny”, „Odchodzisz jak pociąg”, „Kochana, śpij” i inne. J. Jewtuszko był głosem swojej epoki. Uważał, że poetę powinno dotyczyć wszystko, co się dzieje na świecie i powinien on odpowiadać na wszystkie wydarzenia własnym słowem. „Poeta w Rosji — to więcej niż poeta” — tego nie sposób podważyć.