Domniemanie winy

Powieść «Domniemanie winy» — najlepszy tego dowód. Czy można żyć z brzemieniem winy? Nieustannie cierpieć z powodu utraty bliskiej osoby? Babcia Lida tak żyła. W czasie wojny ojczyźnianej jej siostra Zoya była powiązana z partyzantami i została rozstrzelana przez faszystów. Lida była pewna, że to ona jest winna — z uporu nie posłuchała siostry, postąpiła po swojemu, mimowolnie wydając Zoyę. Całe życie babcia Lida przeżyła z tym kamieniem na szyi. Nie pozwalał jej żyć, a pozbyć się go — nie można. Z biegiem czasu nauczyła się mierzyć wszystko miarą Zoy i patrzeć na wszystko oczami Zoi, jakby przeżywając nie własne, a Zoin życie. Wnuczki Lidii, choć nie znały całej prawdy, także jakby płaciły za tę winę — życie wszystkich trzech było jakiś bezsensowne. Gdyby babcia wiedziała, że miała prawo zdjąć ten kamień z duszy, — czy jej życie i życie jej wnuczek potoczyłyby się inaczej? A czy można o tym mówić w trybie warunkowym?

Anna Babina — młoda prozaiczka, finalistka nagrody «Liceum» (2022), zwyciężczyni programu wydawniczego klastra artystycznego. Jej bibliografia jak na razie nie jest duża, ale jest wyraźnie utalentowanym autorem z własnym spojrzeniem na świat.