Późni prorocy.
Termin "Późni prorocy" odnosi się do następujących czterech ksiąg: Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela i Księgi Dwunastu. W ostatnim przypadku zazwyczaj przyjmuje się, że dwanaście mniejszych „ksiąg prorockich” stanowiło jeden zwoj - czwarty. W ten sposób cztery księgi Późnych proroków okazują się symetrycznym uzupełnieniem czterech ksiąg Wczesnych proroków, a osiem ksiąg razem tworzy pełny kanon prorocki.
Prorocy to drugi dział Hebrajskiej Biblii, Tanachu, następny bezpośrednio po Torze - Pięcioksięgu.
W niniejszym wydaniu przedstawiona jest druga część działu - Późni prorocy, obejmująca księgi Jeszajahu, Irmeja, Jehezekela i Dwunastu małych proroków.
Nowy przekład Hebrajskiej Biblii ma na celu dostarczenie czytelnikowi polskiej wersji tekstu masoreckiego, maksymalnie zbliżonej do oryginału i wolnej od tendencyjnych odczytów.
Przekład opiera się na danych współczesnej nauki i tradycyjnej żydowskiej egzegezy oraz uwzględnia doświadczenie poprzednich przekładów Biblii na język polski.
W niniejszym wydaniu poprawiono interpretacje przekładu, oparte jedynie na egzegezie lub na przestarzałych przedstawieniach naukowych, a teksty przekładu dostosowano do współczesnego poziomu badań Hebrajskiej Biblii.
Przekład towarzyszą przypisy filologiczne i komentarze historyczno-rzeczywiste, niezbędne do adekwatnego zrozumienia tekstu biblijnego.
