Opowieści kanterberyjskie

Nawet w nieukończonej formie «Opowieści kanterberyjskie» uznawane są za główne dzieło Chaucera i jedno z najważniejszych utworów w całej literaturze angielskiej. Każdego kwietnia rzesze pielgrzymów z całej Anglii ściągają do starego miasta Canterbury, aby oddać hołd relikwiom św. Tomasza Becket. Pewnego dnia w przydrożnej tawernie spotykają się przedstawiciele najróżniejszych warstw społecznych – rycerz i mnich, prawnik i kupiec, lekarz i kucharz, tkaczka i sprzedawca odpustów. Wszyscy zmierzają na pielgrzymkę do Canterbury i są gotowi umilić ciężary drogi opowieściami o przyjaźni i miłości, o wierze i zdradzie, o małżeńskich próbach i układach z siłami nieczystymi. Różnorodne pod względem stylu i objętości, odzwierciedlające indywidualne cechy każdego z narracji, «Opowieści kanterberyjskie» w równym stopniu fascynują i malują szczery i szczegółowy obraz średniowiecznego życia z wszystkimi jego radościami i trudnościami.