Każda książka Marii Metlickiej to wydarzenie. Czekają na nią, zachwycają się nią, stawiają ją na półce, a potem znów wyciągają w trudnych chwilach. Ponieważ Metlicka, jak nikt inny, przekonuje, że dopóki żyjemy, wszystko można naprawić. A to oznacza, że nie ma podstaw do smutku i przygnębienia. Życie nigdy nie układa się równo i gładko. Niemożliwe jest wszędzie zwyciężać, wszystkim się podobać, wszystkich kochać. A nawet jeśli mówią ci, że tacy ludzie istnieją, nie wierz im. Życie koniecznie wykorzysta okazję, by dać ci po nosie, i to w momencie, gdy wydaje się, że wszystko jest w porządku, ułożyło się, wszystko idzie jak należy. Bohaterowie tej książki przekonali się, że tak właśnie jest. Życie ich biło, i to nie raz. W najbardziej nieoczekiwanych momentach. Z impetem. Ale wiesz, kto naprawdę jest szczęśliwy? Ten, kto wie, że niezależnie od wszystkiego trzeba żyć. Po prostu żyć. Cokolwiek się stanie. I kiedy znów przydarzają się niepowodzenia, niesprawiedliwości lub nieprzyjemności, kiedy wydaje się, że wszystko się rozpada, wystarczy powiedzieć sobie: „Żyjemy dalej”. I żyć.
