Biedna Liza

Niecołaj Michajłowicz Karamzin (1766—1826) — rosyjski geniusz epoki sentymentalizmu, twórca nowych bohaterów — uczuciowych, współczujących i pozbawionych moralizatorstwa. Czy to historia tragicznej miłości („Biedna Liza”, „Liodor”) czy czystej wzajemnej miłości („Natalia, córka bojarów”), tajemniczej wyspy Bornholm czy uspokojenia nieposłusznego Nowogrodu, w centrum jego fabuł zawsze znajdują się ludzie, ich przeżycia i trudne decyzje. A w swoistej „Mojej spowiedzi”, stylizowanej na Rousseau, można dostrzec nawet bezwstydną szczerość.