Koty na choince

Słowami często się rzuca i zaśmieca. A poeta ceni, zbiera i bawi się nimi. I wdzięczne słowa wyrastają jak trawa, a razem z nimi wyrasta zupełnie inny świat, w którym wszystko jest zupełnie inne, niż jesteśmy przyzwyczajeni. Tam wszystko brzmi, wszystko śpiewa — pociągi, płoty, kosmici i kabaczki. Tam duchy studiują naukowców, pociągi uciekają nad morze, a terriery prowadzą swoich właścicieli w gości i na wystawę ogonów. W świecie poety wszystko można naprawić — po prostu wymazać gumką na obrazie. A kiedy obraz jest gotowy, można się rozpędzić, skoczyć do niego i tam pozostać. Takie cuda.